غازانخان (۶۷۰-۷۰۳ق)، هفتمی ایلخان از سلسله ایلخانان کشورایران، و اولی فرمانروا مغول بود که مسلمان شد و اسلام را آیین قانونی ذکر کرد. وی به آداب اسلامی اعتنا ویژه علامت میبخشید و به امامان شیعه و سادات احترام میگذاشت. جانشینان او، مذهب شیعه مسجد امین مشهد را پذیرفتند.
غازان خان بعداز آنکه مسلمان شد، رابطه خویش با حاکمان مغول را انقطاع کرد، و اسلام را آئین قانونی اظهار کرد. بعضی دانشمندان، مسلمان شدن اورا ناشی از مصالح سیاسی او دانستهاند. وی به مکان ترسیم معمول که بیان اسم سلاطین مغول بر روی سکهها بود، دستورداد شهادتین بر دو سوی سکه ضرب خواهد شد. وی همینطور اخذ ربا و نوشیدن شراب را ممنوع کرد و همینطور مهریه را ۱۹.۵ دینار انتخاب نمود. در زمان حکومت وی، بناهای مختلفی برای استیناف به فقرا و نیازمندان ساخته شد و ساختن بناهای مذهبی، مساجد، مدرسه ها و بقاعها و گنبدها، بعداز وی مرسوم شد.
غازان در روزگار ۹ ساله حکومت خویش دو توشه به شام لشکرکشی کرد که در مبارزه نخستین چیره و در دومین توشه باخت مشقت خورد. رابطه ها وی با کشورهای دیگر، مطلوب گزارش گردیده است؛ تا آنجا که سفرایی میان دربار وی و بعضی از کشورهای مسیحی در رفت و آمد بودهاند. با این هم اکنون وی بعد از تایید اسلام، امر تخریب کلیساها و کنیسهها و معابد دیگر ادیان را صادر، و غیرمسلمانها را موظف به پوشیدن نمادهایی برای شناسایی کرد.
زندگینامه
غازان خان بن ارغون بن آباقا بن هلاکو، هفتمی پاد شاه ایلخانی و اولی شاه مسلمان مغول، در سال ۶۷۰ق در آبْسکُون مازندران متولد شد. در روزگار حکومت پدرش حکم کننده خراسان بود. در ۱۰ ذیالحجه سال ۶۹۴ق، بعداز کیخاتون و حکومت کوتاه بایدوخان به حکومت رسید.[۱] او هفتمی ایلخان در حکومت ایلخانیان بود.[۲] بازه زمانی مجال حکومت او خیر سال اورده شده میباشد.[۳]
برخی منابع تاریخی، غازان خان را کوتاهقد و زشتشکل، و در عین حالا، پیکارآور و شجاع دانستهاند که باکی از مرگ نداشته میباشد.[۴]
غازان خان خلال لهجه مغولی و فارسی، با لهجههای عربی، چینی، تبتی و لاتینی هم شناخت اندکی داشته میباشد. یکیاز علایق او، فراهم کردن داده ها از آداب و رسوم و اخلاقیات حاکمان، بهویژه پادشاهان معاصر خویش دانسته گردیده و مطابق منابع تاریخی، وی برای شناخت با تاریخ مغول و آباء و اجداد خویش نیز بسیار سختکوش بوده و بخشی از کتاب جامع التواریخ، نوشتن خواجه رشیدالدین وزیر او نیز از داده ها وی درج شده میباشد.[۵]
منابع تاریخی از عشق و علاقه فراوان غازان به هنر نیز حرف گفتهاند. وی همینطور با برخی کارها مانند بنایی، نگارگری، آهنگری و اسلحهسازی شناخت داشته میباشد؛ زمان وقتی نیز به یادگیری کم یاب و رمل و ستارهشناسی و شناخت با گیاهان تعجب آور پرداخته میباشد.[۶]
مرگ
شنبغازان محل دفن فرمان روا محمودغازانخان
غازانخان بعد از ناکامی مرجالصفر، در حالی که برای تدارک سپاه و حمله دوباره به لشکر مصر به تبریز بازمیگشت، در گیر درد دیده شد و بعداز چندبار بهبودی و رجوع و برگشت بیماری،[۷] ۱۵ شوال ۷۰۳ق در اطراف قزوین، و در ۳۳ سالگی درگذشت و در منارهای که به اسم وی شناخته می شد، دفن شد.[۸] برخی وفات او را ۱۱ شوال، و در حوالی تبریز دانستهاند.[۹]
غازانخان (۶۷۰-۷۰۳ق)، هفتمی ایلخان از سلسله ایلخانان کشورایران، و اولی فرمانروا مغول بود که مسلمان شد و اسلام را آیین قانونی ذکر کرد. وی به آداب اسلامی اعتنا ویژه علامت میبخشید و به امامان شیعه و سادات احترام میگذاشت. جانشینان او، مذهب شیعه مسجد امین مشهد را پذیرفتند.
غازان خان بعداز آنکه مسلمان شد، رابطه خویش با حاکمان مغول را انقطاع کرد، و اسلام را آئین قانونی اظهار کرد. بعضی دانشمندان، مسلمان شدن اورا ناشی از مصالح سیاسی او دانستهاند. وی به مکان ترسیم معمول که بیان اسم سلاطین مغول بر روی سکهها بود، دستورداد شهادتین بر دو سوی سکه ضرب خواهد شد. وی همینطور اخذ ربا و نوشیدن شراب را ممنوع کرد و همینطور مهریه را ۱۹.۵ دینار انتخاب نمود. در زمان حکومت وی، بناهای مختلفی برای استیناف به فقرا و نیازمندان ساخته شد و ساختن بناهای مذهبی، مساجد، مدرسه ها و بقاعها و گنبدها، بعداز وی مرسوم شد.
غازان در روزگار ۹ ساله حکومت خویش دو توشه به شام لشکرکشی کرد که در مبارزه نخستین چیره و در دومین توشه باخت مشقت خورد. رابطه ها وی با کشورهای دیگر، مطلوب گزارش گردیده است؛ تا آنجا که سفرایی میان دربار وی و بعضی از کشورهای مسیحی در رفت و آمد بودهاند. با این هم اکنون وی بعد از تایید اسلام، امر تخریب کلیساها و کنیسهها و معابد دیگر ادیان را صادر، و غیرمسلمانها را موظف به پوشیدن نمادهایی برای شناسایی کرد.
زندگینامه
غازان خان بن ارغون بن آباقا بن هلاکو، هفتمی پاد شاه ایلخانی و اولی شاه مسلمان مغول، در سال ۶۷۰ق در آبْسکُون مازندران متولد شد. در روزگار حکومت پدرش حکم کننده خراسان بود. در ۱۰ ذیالحجه سال ۶۹۴ق، بعداز کیخاتون و حکومت کوتاه بایدوخان به حکومت رسید.[۱] او هفتمی ایلخان در حکومت ایلخانیان بود.[۲] بازه زمانی مجال حکومت او خیر سال اورده شده میباشد.[۳]
برخی منابع تاریخی، غازان خان را کوتاهقد و زشتشکل، و در عین حالا، پیکارآور و شجاع دانستهاند که باکی از مرگ نداشته میباشد.[۴]
غازان خان خلال لهجه مغولی و فارسی، با لهجههای عربی، چینی، تبتی و لاتینی هم شناخت اندکی داشته میباشد. یکیاز علایق او، فراهم کردن داده ها از آداب و رسوم و اخلاقیات حاکمان، بهویژه پادشاهان معاصر خویش دانسته گردیده و مطابق منابع تاریخی، وی برای شناخت با تاریخ مغول و آباء و اجداد خویش نیز بسیار سختکوش بوده و بخشی از کتاب جامع التواریخ، نوشتن خواجه رشیدالدین وزیر او نیز از داده ها وی درج شده میباشد.[۵]
منابع تاریخی از عشق و علاقه فراوان غازان به هنر نیز حرف گفتهاند. وی همینطور با برخی کارها مانند بنایی، نگارگری، آهنگری و اسلحهسازی شناخت داشته میباشد؛ زمان وقتی نیز به یادگیری کم یاب و رمل و ستارهشناسی و شناخت با گیاهان تعجب آور پرداخته میباشد.[۶]
مرگ
شنبغازان محل دفن فرمان روا محمودغازانخان
غازانخان بعد از ناکامی مرجالصفر، در حالی که برای تدارک سپاه و حمله دوباره به لشکر مصر به تبریز بازمیگشت، در گیر درد دیده شد و بعداز چندبار بهبودی و رجوع و برگشت بیماری،[۷] ۱۵ شوال ۷۰۳ق در اطراف قزوین، و در ۳۳ سالگی درگذشت و در منارهای که به اسم وی شناخته می شد، دفن شد.[۸] برخی وفات او را ۱۱ شوال، و در حوالی تبریز دانستهاند.[۹]
غازان خان