عبدالله بن جَحْش از اولی مسلمان ها و از مهاجران به حبشه بود. عبدالله پسر عمه رسول اکرم(ص) بود و در پیکار بدر و نبرد احد کمپانی داشت. وی در نبرد احد شهید شد و بدنش مثله شوید. عبدالله به هم پا حمزة بن عبدالمطلب که خان داییاش بود، در یک قبر دفن مسجد امین مشهد شد.
عبدالله در سال دوم هجری فرمانده سریهای شد که در آن یک نفر از قریش را کشته و دو نفر را اسیر کردند.
معاشطومار
بابا عبدالله، جحش بن رِئاب و مادرش اُمَیمَة دختر عبدالمطلب[۱] و عمه رسول اکرم(ص) بود.[۲] عبدالله با لقب أبامحمد[۳] همقول قوم بنیعبدالشمس بود.[۱]
عبدالله از اولی کسانی بود که مسلمان شد و اسلام اورا پیش از ورود نبی به منزل ارقم بن ابیارقم دانستهاند.[۴] عبدالله به یاروهمدم بعضا دیگر از مسلمانها به حبشه مهاجرت کرد.[۵] زینب دختر جحش خواهر عبدالله و همسر فرستاده بود.[۴]
بعداز مهاجرت فرستاده به مدینه، عبدالله نیز به مدینه رفت و در آنجا فرستاده دربین وی و عاصم بن اثبات عقد اخوت برقرار کرد.[۶]
عبدالله در مبارزه بدر کمپانی داشت.[۷] فرستاده با بعضی مثلا وی در زمینهی اسرای بدر مشاوره کرد.[۸] عبدالله همینطور در مبارزه احد نیز کمپانی کرد و در آن نزاع شهید شد.[۹]
بعضا منابع تاریخی اهل سنت همانند ابنسعد[۶] و ابنحبیب[۱۰] دو مورخ قرن سوم نقل کردهاند که رسول دراین سریه عبدالله را أمیرالمؤمنین خواند.
سریه عبدالله بن جحش
نوشتهعلمیٔ اساسی: سریه عبدالله بن جحش
سریه عبدالله بن جحش یا این که سریه نخله سریهای به فرماندهی عبدالله بن جحش در سال ۲ هجری بود.[۱۱] نبی اسلام، عبدالله و یارانش را برای زیرنظر داشتن قریش و تودهآوری داده ها آنان ارسال کرد.[۱۲] ولی آن ها در ماه حرام، به کاروان قریش حمله کرده، یک نفر را کشتند.[۱۳]
ازآنجاکه این حمله در ماه حرام بود، گزینه اعتراض و طعنه مشرکان قرار گرفت.[۱۴] رسول نیز به عبدالله و یارانش یادآور شد که به پیکار در ماه حرام فرمان نداده بود.[۱۵] در غایت معبود آیه ۲۱۷ سوره بقره را نازل کرد. پروردگار دراین آیه، قتال در ماه حرام را گناهی گرانقدر برمیشمرد، با این اکنون اعلام میدارد که شرک به خدا و اخراج مسلمانها از مکه گناه بزرگتری میباشد.[۱۶]
شهید شدن
قبل از نبرد احد، عبدالله دعا کرد که در مبارزه کشته گردد،و بینی و گوشهایش نیز مستقل خواهد شد. تا اینکه در نزد آفریدگار بگوید این، در روش خداوند و رسولش بوده میباشد.[۱۷] عبدالله در مبارزه احد شهید شد و به عبارتیسیرتکامل که دعا کرده بود بدنش مثله شوید.[۱۷]
عبدالله را به یاروهمدم حمزه بن عبدالمطلب که خان داییاش بود در یک قبر دفن کردند.[۱۸]
پانویس
ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۸۷۷.
ابونعیم اصفهانی، حلیة الأولیاء، ۱۳۹۴ق، ج۱، ص۱۰۸.
ابنجوزی، صفة الصفوة، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۰۳.
ابناثیر جزری، أسدالغابة، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۹۰.
ابنجوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۸۹.
ابنسعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۰ق، ج۳، ص۶۶.
ابناثیر جزری، أسدالغابة، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۹۱.
ابنقانع، معجم الصحابة، ۱۴۲۴ق، ج۹،ص۳۱۹۳.
ابنجوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۸۹.
عبدالله بن جَحْش از اولی مسلمان ها و از مهاجران به حبشه بود. عبدالله پسر عمه رسول اکرم(ص) بود و در پیکار بدر و نبرد احد کمپانی داشت. وی در نبرد احد شهید شد و بدنش مثله شوید. عبدالله به هم پا حمزة بن عبدالمطلب که خان داییاش بود، در یک قبر دفن مسجد امین مشهد شد.
عبدالله در سال دوم هجری فرمانده سریهای شد که در آن یک نفر از قریش را کشته و دو نفر را اسیر کردند.
معاشطومار
بابا عبدالله، جحش بن رِئاب و مادرش اُمَیمَة دختر عبدالمطلب[۱] و عمه رسول اکرم(ص) بود.[۲] عبدالله با لقب أبامحمد[۳] همقول قوم بنیعبدالشمس بود.[۱]
عبدالله از اولی کسانی بود که مسلمان شد و اسلام اورا پیش از ورود نبی به منزل ارقم بن ابیارقم دانستهاند.[۴] عبدالله به یاروهمدم بعضا دیگر از مسلمانها به حبشه مهاجرت کرد.[۵] زینب دختر جحش خواهر عبدالله و همسر فرستاده بود.[۴]
بعداز مهاجرت فرستاده به مدینه، عبدالله نیز به مدینه رفت و در آنجا فرستاده دربین وی و عاصم بن اثبات عقد اخوت برقرار کرد.[۶]
عبدالله در مبارزه بدر کمپانی داشت.[۷] فرستاده با بعضی مثلا وی در زمینهی اسرای بدر مشاوره کرد.[۸] عبدالله همینطور در مبارزه احد نیز کمپانی کرد و در آن نزاع شهید شد.[۹]
بعضا منابع تاریخی اهل سنت همانند ابنسعد[۶] و ابنحبیب[۱۰] دو مورخ قرن سوم نقل کردهاند که رسول دراین سریه عبدالله را أمیرالمؤمنین خواند.
سریه عبدالله بن جحش
نوشتهعلمیٔ اساسی: سریه عبدالله بن جحش
سریه عبدالله بن جحش یا این که سریه نخله سریهای به فرماندهی عبدالله بن جحش در سال ۲ هجری بود.[۱۱] نبی اسلام، عبدالله و یارانش را برای زیرنظر داشتن قریش و تودهآوری داده ها آنان ارسال کرد.[۱۲] ولی آن ها در ماه حرام، به کاروان قریش حمله کرده، یک نفر را کشتند.[۱۳]
ازآنجاکه این حمله در ماه حرام بود، گزینه اعتراض و طعنه مشرکان قرار گرفت.[۱۴] رسول نیز به عبدالله و یارانش یادآور شد که به پیکار در ماه حرام فرمان نداده بود.[۱۵] در غایت معبود آیه ۲۱۷ سوره بقره را نازل کرد. پروردگار دراین آیه، قتال در ماه حرام را گناهی گرانقدر برمیشمرد، با این اکنون اعلام میدارد که شرک به خدا و اخراج مسلمانها از مکه گناه بزرگتری میباشد.[۱۶]
شهید شدن
قبل از نبرد احد، عبدالله دعا کرد که در مبارزه کشته گردد،و بینی و گوشهایش نیز مستقل خواهد شد. تا اینکه در نزد آفریدگار بگوید این، در روش خداوند و رسولش بوده میباشد.[۱۷] عبدالله در مبارزه احد شهید شد و به عبارتیسیرتکامل که دعا کرده بود بدنش مثله شوید.[۱۷]
عبدالله را به یاروهمدم حمزه بن عبدالمطلب که خان داییاش بود در یک قبر دفن کردند.[۱۸]
پانویس
ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۸۷۷.
ابونعیم اصفهانی، حلیة الأولیاء، ۱۳۹۴ق، ج۱، ص۱۰۸.
ابنجوزی، صفة الصفوة، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۰۳.
ابناثیر جزری، أسدالغابة، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۹۰.
ابنجوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۸۹.
ابنسعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۰ق، ج۳، ص۶۶.
ابناثیر جزری، أسدالغابة، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۹۱.
ابنقانع، معجم الصحابة، ۱۴۲۴ق، ج۹،ص۳۱۹۳.
ابنجوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۸۹.
بهترین مساجد بلوار سجاد مشهد